Rozdział prowadzi dr. nauk medycznych,
doc. katedry urologii
Anatoliy Kurtow
Gruczolak – następstwo starzenia się Ponad 80% mężczyzn w wieku 70 lat cierpi na łagodny rozrost gruczołu krokowego. U niektórych pierwsze symptomy choroby pojawiają się już w wieku 40 lat i z wiekiem procent zachorowań proporcjonalnie wzrasta. Uważa się, że gruczolak jest jednym z następstw starzenia się. Zmiany pojawiające się z wiekiem przejawiają się w deficycie zasobów, potrzebnych do utylizacji uszkodzonych komórek, gromadzących się w tym obszarze oraz w zakłóceniu równowagi hormonalnej w organizmie. Duża ilość nieodprowadzonych z organizmu “budujących” białek i zmiana tła hormonalnego powodują rozrost gruczołu. Brak tych białek nie pozwoli na rozrost gruczolaka. Białka strukturalne odprowadzane są tylko z limfą, dlatego w celu wyhamowania wzrostu gruczolaka konieczne jest wzmożenie przepływu limfy. Organizmowi można pomóc! Prędkość krążenia limfy określana jest przez poziom mikrowibracji biologicznych, które powstają w momencie skurczu komórek mięśniowych, znajdujących się w ściankach pęcherza moczowego, odbytnicy
i innych tkankach, sąsiadujących z prostatą. Z wiekiem aktywność komórek mięśniowych obniża się i dochodzi do deficytu mikrowibracji biologicznych. Sprzyjają temu zatwardzenia, choroby kręgosłupa, nieregularne życie płciowe i chroniczne zmęczenie.

Zdolność VITAFONu do poprawy krążenia limfy i usuwania obrzęku zainteresowała urologów. Pierwsz
e badania nad gruczolakiemzostały przeprowadzone w Akademii
Medycznej im. I.I. Miecznikowa, w katedrze urologii, w 1998 roku.
W raporcie znajdują się uwagi na tematzahamowania wzrostu gruczolaka, obniżenia poziomu zalegającego w pęcherzu moczowym moczu i poprawy strumienia moczu. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem urządzenia VITAFON.

W klinice urologii Wojskowej Akademii Medycznej 7-letnia obserwacja chorych, używających urządzeń s erii VITAFON w warunkach domowych i trwające 2 lata badania naukowe również potwierdziły ten fakt: gruczolak nie
rósł! W przypadku wszystkich horych zaobserwowano w różnym stopniu poprawę. Badania prowadzone były przy użyciu modelu VITAFON-2. Wynik jego zastosowania często przewyższał efekty osiągane dzięki terapii farmakologicznej, a w połączeniu z nią dawał doskonałe rezultaty. Problem z oddawaniem moczu jest jednym z nieprzyjemnych powikłań gruczolaka. Oddziaływanie za pomocą urządzenia VITAFON-2 zmniejsza obrzęk, znaczącą poprawia strumień moczu, wydłuża czas między oddawaniem moczu. Chorzy dosłownie ożywają , poprawia się ich jakość życia. Czy gruczolaka można wyleczyć? Nadsyłane są do nas listy, w których użytkownicy twierdzą, że wyleczyli się z
gruczolaka dzięki VITAFONowi. Chociaż trudno w to uwierzyć. Bardziej prawdopodobne jest to, że chorzy uwalniają się od nieprzyjemnych objawów gruczolaka i poprawiają jakość życia na tyle, że przestaje on przeszkadzać . W 2004 roku przeprowadzono kompleksowe badania nad rozrostem gruczołu krokowego (gruczolakiem) na 30 mężczyznach w wieku od 49 do 78 lat, cierpiącychna tę chorobę. Kontrolowane było oddawanie moczu i wielkość gruczołu krokowego oraz dokonywano oceny możliwości pojawienia się efektów ubocznych przy miejscowym oddziaływaniu za pomocą urządzenia VITAFON-2 w porównaniu z zastosowaniem cardury. Otrzymano nowe dane, świadczące o pozytywnym wpływie mikrowibracji na objawy kliniczne, zwłaszcza na symptomy podrażnieniowe, związane z rozrostem gruczołu prostaty. Charakter zmiany objawów klinicznych i obiektywnych wskaźników, charakteryzujących proces oddawania moczu, pod wpływem tego czynnika pokrywa się z wpływem cardury i przewyższa go pod względem zmniejszenia ilości pozostającego moczu. Wpływ mikrowibracji jest taki sam również w przypadku chorych po przezcewkowej resekcji prostaty.
W ciągu ostatnich 10 lat ambulatoryjnie przebadano 2764 chorych. U 2487 (90%) spośród nich zdiagnozowano łagodny rozrost gruczołu krokowego, 277
pacjentów cierpiało na inne schorzenia urologiczne. Na postawie wskazań i przeciwwskazań co do oddziaływania wibroakustycznego zalecano używanie urządzenia VITAFON. W przypadku chorych na łagodny rozrost gruczołukrokowego, którzy ponownie zwrócili się o pomoc, zaobserwowano poprawę różnego stopnia, pogorszenia stanu nie zaobserwowano u żadnego z pacjentów.
Zmniejszyła się częstotliwość moczenia nocą, obniżył się poziom pozostającego moczu i objawy podrażnieniowe. Na podstawie uzyskanych danych celowe jest wykorzystanie mikrowibracji w kompleksowym leczeniu chorych z gruczolakiem prostaty. Jedną z zalet erapii wibroakustycznej jest także obniżenienakładów finansowych naleczenie, w porównaniu z terapią farmakologiczną (cardura). Zauważalnych zmian wielkości gruczołu prostaty pod wpływem mikrowibracji i przyjmowania cardury nie stwierdzono. Efekt
oddziaływania wibroakustycznego na oddawanie moczu utrzymuje się przez 3-6 miesięcy. Stosowanie mikrowibracji po przezcewkowej resekcji prostaty ogranicza występowanie objawów podrażeniowych po operacji.

Należy jednak pamiętać, że  ich druga popularna nazwa (“złote monety”) odnosi się  TYLKO do ich charakterystycznego złotego koloru. Stop, z którego są wybijane to Golden Nordic (GN) – jego skład to: CuAl5Zn5Sn1. Ciekawostką jest także, że sześć pierwszych “dwuzłotówek” została wyprodukowana z miedzioniklu (CuNi) w roku 1995, zaś od roku 1996 wszystkie monety kolekcjonerskie o nominale 2zł aż do dzisiaj są wykonywane ze stopu Golden Nordic. “Dwuzłotówki” upamiętniają ważne wydarzenia, osobowości czy miejsca. Ukazują się również w seriach np. “Zwierzęta Świata” czy “Zamki i Pałace w Polsce”. Trudno znaleźć osobę, która nigdy nie widziała chociaż jednej z tych monet a zapewne spora część osób, otrzymała ją jako resztę podczas zakupów. Nie możemy się temu dziwić, gdyż obecne wysokie nakłady powodują, że duża  ilość tych monet trafia do obiegu. Dlaczego? Ponieważ nie ma w Polsce  1,5 miliona kolekcjonerów monet, żeby wszystkie dwuzłotówki z danego tematu znalazły się w kolekcjach. Idąc dalej mogę stwierdzić, że nie ma nawet pół miliona aktywnych kolekcjonerów! Na pewnym forum internetowym toczyła się nawet dyskusja na temat ilości kolekcjonerów w Polsce. Większość osób stwierdziła, że aktywnych kolekcjonerów (tzn. takich, którzy na bieżąco śledzą wszystkie nowinki, mają sporą wiedzę numizmatyczną i systematycznie uzupełniają kolekcje) jest w Polsce kilkadziesiąt tysięcy w tym kilka tysięcy, którzy mogą przeznaczyć większą ilość pieniędzy na uzupełnianie zbiorów.  W takim razie skoro “prawdziwych” kolekcjonerów w Polsce jest tylko kilkadziesiąt tysięcy to co z resztą monet?  Po pierwsze należy zaznaczyć, że nie wszyscy kolekcjonerzy kupują po 1 sztuce i wspomnieć, że są także kolekcjonerzy woreczków menniczych (w jednym woreczku jest 50 sztuk dwójek) czy “parciaków” (w jednym parciaku jest 40szt woreczków, które mają po 50 sztuk monet, co daje nam 2000 numizmatów w parciaku)! Po za tym wiele dwuzłotówek jest także w rękach przypadkowych osób, którzy otrzymali taką monetę jako resztę i postanowili ją sobie zatrzymać oraz u początkujących kolekcjonerów, którzy nie zaliczają się do  grupy “prawdziwych”. I oczywiście sporą część posiadają inwestorzy. Monety dwuzłotowe jako inwestycję, wybierają przede wszystkim inwestorzy z niskim kapitałem. Osoby, które chcą ulokować większą ilość pieniędzy w monetach dwuzłotowych, zazwyczaj kupują wspomniane wcześniej woreczki mennicze lub worki parciane. W większości przypadków o rozpoczęciu przygody z dwójkami decyduje otrzymanie jej w prezencie lub jako reszty w sklepie. Warto sprawdzić wtedy cenę danego numizmatu w Internecie, gdyż często może się okazać, że moneta, którą otrzymaliśmy po cenie nominalnej jest warta dużo więcej. Odkąd w ubiegłym roku otrzymałem jako resztę monetę “Henryk Sienkiewicz” wartą wówczas 90zł, za każdym razem pytam się kasjera czy przypadkiem nie ma jakiejś dwójki. W trzech sklepach dogadałem się także ze sprzedawcami, żeby mi zostawiali wszelkie dwuzłotówki a ja co pewien czas wpadnę i je odbiorę.   Co prawda nie trafiła mi się już nigdy moneta warta 90zł, ale gdyby przeliczyć wartość tych wszystkich monet, które otrzymałem przy kasie to zarobiłem kilkaset złotych!

W Warszawie a przebadanych zostało ponad 3 500 sieci bezprzewodowych. Wszystkie sieci zostały znalezione podczas jazdy samochodem oraz spaceru. Badanie polegało na wyszukiwaniu dostępnych lokalnie sieci bezprzewodowych i analizowaniu metod ich ochrony (bez naruszania prywatności właścicieli sieci). Podczas przeprowadzania badania nie zostały złamane żadne zabezpieczenia. Nazwy sieci i ich dokładna lokalizacja nie zostały nigdzie ujawnione, żadne dane nie zostały zgromadzone, ani też nie były przetwarzane. Łączna długość trasy wyniosła 25 km.

Najlepszym dostępnym zabezpieczeniem jest mechanizm WPA2, a niewiele gorszym WPA. Są to protokoły, które zapewniają bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa i praktycznie uniemożliwiają atakującemu podsłuch wysyłanych i otrzymywanych wiadomości, haseł, loginów  czy na podłączanie się osób trzecich do Internetu bez wiedzy właściciela. Drugim występującym standardem jest WEP . Mimo że można go uruchomić w każdym, nawet najtańszym routerze, nie jest on n zalecany do szyfrowania sieci. Jego złamanie zajmuje nie więcej niż kilka minut. Występują także sieci otwarte, a więc takie, które nie posiadają żadnych zabezpieczeń.

Mechanizmy szyfrowania stosowane w warszawskich sieciach WiFi – porównanie z poprzednim badaniem

Sytuacja w Warszawie nie jest dobra - zmalała wprawdzie liczba sieci zabezpieczonych mechanizmem WEP, lecz nie spowodowało to wzrostu liczby sieci stosujących WPA2. Zamiast tego przybyło sieci, w których nie zastosowano żadnych zabezpieczeń, co naraża korzystające z nich osoby na utratę danych, a nawet pieniędzy z konta bankowego.

“Po stolicy  można było oczekiwać lepszego rezultatu, niż zaprezentowany w raporcie”, mówi Maciej
Ziarek, analityk zagrożeń z Kaspersky Lab Polska. “W ostatnim badaniu Warszawa wypadła bardzo dobrze, zarówno na tle innych miast, jak i w odniesieniu do całego kraju. Tym razem poziom zabezpieczeń w warszawskich sieciach WiFi okazał się być alarmująco słaby. Drastycznie zwiększyła się liczba sieci niezabezpieczonych (otwartych), przy jednoczesnym spadku udziału tych najbezpieczniejszych (WPA i WPA2). Konfiguracja sprzętu sieciowego jest łatwa i nie zajmuje więcej niż kilka minut.
Tym bardziej dziwi fakt, że ciągle wiele osób nie chce poświęcić chwili na odpowiednie zabezpieczenie swojego sprzętu. Mamy nadzieję, że ten raport przybliży problem nieprawidłowo zabezpieczonych sieci WiFi i kolejne lata pokażą pozytywne zmiany w bezprzewodowym krajobrazie Warszawy oraz innych polskich miast”.

Pełny artykuł można znaleźć w Encyklopedii Wirusów VirusList.pl prowadzonej przez Kaspersky Lab: 

Wszystkie raporty z poprzedniej serii badań znajdują się na stronie: http://www.viruslist.pl/find.html?objs=vlpub&words=WiFi%20w%20Polsce.